Όπως ανακοίνωσε με ανάρτηση του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο γυμναστής επι σειρά ετων του ΓΑΣ Κωνσταντίνος Μιναρετζής ο ΓΑΣ Κιλκίς Στίβος έβαλε , επίσημα τέλος στην λειτουργεία του .
Η Ανάρτηση του Κ. Μιναρετζή👇
Τίτλοι τέλους για τον Στίβο του ΓΑΣ Κιλκίς
Η 22α Μαρτίου 2026 θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη μου σα μια ημέρα βαθιάς θλίψης. Η επίσημη απόφαση της διαγραφής του τμήματος στίβου του ΓΑΣ Κιλκίς από τα μητρώα του ΣΕΓΑΣ δεν είναι απλώς μια γραφειοκρατική εξέλιξη. Για μένα, είναι ο επίλογος ενός βιβλίου που γράφτηκε με ιδρώτα, πάθος και όνειρα στις διαδρομές του σταδίου μας.
Από το 1981, όταν ξεκίνησα την πορεία μου ως προπονητής στον σύλλογο, μέχρι και το 2019, για σχεδόν τέσσερις δεκαετίες, το τμήμα αυτό ήταν το δεύτερο σπίτι μου. Ένας κύκλος ζωής που ξεκίνησε το 1980 από το όραμα του ιδρυτή μας Anastasios Amanatidis και ανδρώθηκε μέσα από χιλιάδες ώρες προπόνησης.
Σε αυτή τη μακρά διαδρομή των 38 ετών, δεν ήμουν ποτέ μόνος. Είχα την τύχη να έχω δίπλα μου ανθρώπους που έγιναν η αληθινή οικογένεια του στίβου.
Ο Νίκος Σερασκέρης ,ο Giorgos Konstantinidis, ο Τάσος Βογιατζής, η Ματίνα Γιαννιτσάκη οι έφοροι του τμήματος, ήταν για μένα το απόλυτο στήριγμα και πολύτιμοι φίλοι. Μαζί μοιραστήκαμε τις αγωνίες και τις χαρές, δίπλα σε συναδέλφους που τίμησαν τον σύλλογο: τον αλησμόνητο Τριαντάφυλλο, που η απουσία του πονάει ακόμα, τον Mixalis Mpakas, τον Σακης Σημαιοφορίδης τη Μπετη Μπετη κ πολλά άλλα παιδιά που έδωσαν την ψυχή τους.
Μαζί είδαμε γενιές παιδιών του Κιλκίς να μεγαλώνουν και να διακρίνονται. Σήμερα, αυτός ο «φάρος» αθλητισμού σβήνει αθόρυβα στα χαρτιά, όμως η παρακαταθήκη μας δεν διαγράφεται. Μένει στις καρδιές των αθλητών μας και στις αναμνήσεις μιας πόλης που έμαθε να αγαπά τον κλασικό αθλητισμό μέσα από αυτόν τον σύλλογο.
Το 2019, όταν έκλεισα τον δικό μου κύκλο στο τμήμα, δεν φανταζόμουν ότι λίγα χρόνια αργότερα θα έκλεινε και ο κύκλος του ίδιου του τμήματος. Ίσως γι' αυτό πονάει περισσότερο. Γιατί όταν φεύγεις από κάπου που αγαπάς, παρηγοριέσαι με το ότι συνεχίζει να υπάρχει. Ότι κάποιος άλλος συνεχίζει αυτό που εσύ άφησες. Αυτή η παρηγοριά τώρα δεν υπάρχει.
Από σήμερα ένα σύμβολο λείπει.
Σαράντα πέντε χρόνια στίβου, αγώνων, ανθρώπων. Δεν χάνονται. Ζουν μέσα σε όσους τα έζησαν. Ένας κύκλος έκλεισε, αφήνοντας πίσω του μια μεγάλη νοσταλγία για όσα ζήσαμε.
Οι τίτλοι χάνονται, οι αναμνήσεις όμως παραμένουν ζωντανές.
